หน้า 94 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 416 / 2

ประโคม - พระพุทธปฏิรูปถามแปล ภาค ๑๗ - หน้า ที่ ๗๑ [ลักษณะผู้ทรงธรรมและไม่ทรงธรรม] พระสาดดำว่า "ภิญญ์ทั้งหลาย เราไม่เรี ยกผู้อื่นยอมกว่าหรือพูดว่า เป็นผู้ทรงธรรม" ส่วนผู้รังอามถามกถามดาเดียวกันแล้วแทง

เนื้อหาเกี่ยวกับการแสดงลักษณะของผู้ทรงธรรมและผู้ไม่ทรงธรรม ตามหลักการสอนในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าบุคคลที่ไม่พูดมากและมีความตั้งใจในการฟังธรรม ย่อมถือเป็นผู้ที่เข้าใจธรรมอย่างแท้จริง ขณะที่คำสอนย

ประโยค - พระอิฐมปัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 72 ผู้ทรงธรรมเหมือนกัน. ใกล้ลบเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอรรถผลทั้งหลาย มี โสตาไภดผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องพระอุทานเดาะ จบ.

ประโยค - พระธรรมปฏิญาณฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 74 ผู้ใดแทงตลอดลั่งต่อหลายแล้ว ตั้งอยู่ในความเป็นผู้ไม่เบียดเบียนมหาชน ผู้ว่าเป็นเณร ดังนี้แล้ว ได้รับพระคาถานี้ว่า - "บุคคล ไม่ชื่อว่าเป็นเณร เพราะมีผมหงอกบนศ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำสอนในพระธรรมปฏิญาณ กรณีเกี่ยวกับการเป็นเณร และนักปฏิบัติธรรม โดยเน้นถึงคุณสมบัติที่แท้จริงของผู้มีปัญญา บทความกล่าวถึงการทรงจำในธรรม และความสำคัญของพระธรรมที่จะทำให้บุคคลเ

ประโยค - พระปิฏกปฏิรูปกถา ภาค ๑ หน้า 75 เพราะความเป็นผู้ประกอบด้วยธรรมเครื่องทำความเป็นผู้มั่นคงเหล่านี้ ในกลางเทศนา ภิกษเหล่านั้น ตั้งอยู่ในพระอรหัตแล้ว ดังนี้แล. เรื่องพระคุณกุฎกัณฑ์แก้จบ.

ประโยค - พระอุโบสถ-พระอิฐมปฏิรูปถามแปลฉบับ ๑ หน้า ๗๖ ๕. [เรื่องอภิญญาญ]* [๘๕๘] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชวนา ทรงปรารถภิญญามากรูป ศรัสพระธรรมเทศนาว่า “น อุกกฏกุฏุมดต” เป็น

พระอุโบสถเป็นส่วนสำคัญในพระพุทธศาสนา ซึ่งพระศาสดาได้กล่าวถึงอภิญญาและการเข้าใจในธรรม โดยเน้นว่าภิญญาอาจเป็นอุปสรรคต่อการได้รับลาภสักการะ จึงตรัสว่าไม่ควรถือว่าเป็นคนดีหากพูดเพียงเล็กน้อย โดยมีการเข้าร

ประโคม - พระธัมปิฏกฐากาแปล ภาค ๑ หน้า 77 แล้ว ด้วยอรหัตผลกรรม ผู้มีแส่ชื่อว่าคุณดี ดังนี้แล้ว ได้ครัสพระคามเหล่านี้ว่า:- "พระผู้มีความเมียมีความตระหนี่ โอ้อวด จะชื่อว่านาคดี เพราะเหตุสุข้อว่าการพูดจ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความหมายของการเป็นคนดีตามคำสอนในพระธัมปิฏกฐากา โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีคุณธรรมและการหลีกเลี่ยงความตระหนี่ พร้อมทั้งกล่าวถึงลักษณะของคนที่มีคุณสมบัติดีในทางธรรม การอ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฏีกาแปล ภาค ๑ หน้า 78 ปัญญาอันรุ่งเรืองในธรรม พระผู้มีภาคตรัสว่า "คนดี." ในกาลขอเทศนา ชนเป็นอันมาก บรรลุอริยผลทั้งหลาย มิโสรา-ปิติผลเป็นต้น ดังนี้แล. เรื่องภิญญามีรูป จบ.

ประโคม - พระมาลัยปฐมคำแปลภาค ๑ - หน้า 81 ๗. เรื่องพรหมคำใดคนหนึ่ง* [๑๖๐๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อปรัชญอยู่ในพระนครวัน ทรงปรารภพรหมคำ คนใดคนหนึ่ง ตรัสพระธรรมกถาว่า "น เตน ภิกขโล โหติ" เป็นต้

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสเกี่ยวกับพรหมคำที่ประสงค์ให้พระองค์เรียกตนว่า 'ภิกขุ' โดยอ้างอิงถึงสมณโคดมที่เรียกสาวกเป็นภิกขุ และอธิบายว่าความหมายของคำนี้คือการสมาทานธรรมะเพื่อเติบโตในจิตวิญญาณ. การมีคุณค่าท

ประโคม - พระจัมปิฏฐาภพลาอา ภาค ๑๗ - หน้า ที่ ๘๒ ไม่ชื่อว่าเป็นภิกษุ ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ ผู้ใดใน ศาสนานี้ลอยบุญและบาปแล้ว ประพฤติพรหม- วรรธ (รู้ธรรม) ในโลก ด้วยการพิจารณาที่อยู่ไป ผู้นั้นแลเรียกว่า "

บทนี้นำเสนอความหมายของคำว่า 'ภิกษุ' ในบริบทของศาสนา โดยเน้นถึงคุณสมบัติที่ทำให้เรียกว่า 'ภิกษุ' และความสำคัญของการประพฤติพรหมวรรธในโลกนี้ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงผลของการทำบุญและการพิจารณาคุณธรรมตามคำสอนข

ประโยค - พระมาลัยฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 83 ๙. เรื่องเดิมนี้[๒๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเจดีย์ทรงปรารถนาพวกเครียธิ์ ตรัสพระธรรมเทสานว่า "น โมเมน" เป็นต้น. [เหตุที่ทรงอนุญาตอนโมทน

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ทรงปรารถนาพวกเครียธิ์และได้ตรัสพระธรรมเกี่ยวกับการอนุโมทนา โดยมีการกล่าวถึงเหตุผลที่อนุญาตให้มีการอนุโมทนาในสถานที่ต่างๆ รวมถึงพระธรรมที่เกี่ยวข้องกับพวกเดียรณ์และการจัดงานในโร

ประโยค - พระรัฐมาปฏิรูปคำแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 84 เกี่ยวกล่าวถามมากมายในที่ทั่งหลายมีโรงรุตเป็นต้น. [ลักษณะมนุษย์และผู้ไม่ใช่มนุษย์] พระศาสดา ทรงระดับความนั้น ตรัสว่า "ญญุทั้งหมดเรา ไม่กล่าวเรา มุนี เพรา

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาทรงอธิบายความหมายของคำว่ามุนี และความสำคัญของการรู้จริงในธรรม. ท่านชี้ให้เห็นว่าบุคคลที่ไม่รู้ไม่สามารถถือเป็นมุนีได้ ดังนั้นความรู้และการเข้าใจธรรมจึงเป็นปัจจัยสำคัญ. ความเป

ประโยค - พระธรรมปริยัติภาค ๑ หน้า 85 บทว่า อวิตฺถุ คือ ไม่รู้โดยปกติ. อธิบายว่า "กิริยคนเห็นปานนั้น แม้เป็นผู้จงใจไม่สนิท; อีกอย่างหนึ่ง ไม่ชื่อว่าโมโมในภูมิ แต่เป็นผู้บำเพ็ญสมาธิ และไม่รู้โดยปกติ.

เนื้อหานี้อธิบายถึงการทำความเข้าใจธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะคำสอนเกี่ยวกับความบริสุทธิ์และการหลีกเลี่ยงบาป ผ่านบทพระคาถาและข้อคิดที่ชี้ให้เห็นถึงการทำสมาธิและการเข้าใจทุกข์-เป็น-สุข เพื่อบรรลุอริยผล.

ประโยค - พระบรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 87 ชื่ออภิธรรมว่า พระเจ้าข้า คำกล่าวว่า "อุบาสก ผู้ที่มาสัตว์เช่นท่าน จะชื่อว่าอภิธิ ไม่ใช่, ส่วนผู้ที่ตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนมาหานิ่งจะ ชื่อว่าอภิธิ" ดังนี้

บทความนี้ได้แสดงถึงคำสอนในอภิธรรมที่กล่าวถึงการเป็นอภิธิ การตั้งอยู่ในความไม่เมียดเมียนสัตว์และการแสดงความเมตตาต่อผู้อื่น พระผู้พระภาคตรัสเรียกผู้ที่ตั้งอยู่ในแนวทางดังกล่าวว่า 'อภิธิ' โดยมีเหตุผลคือก

ประโคม - พระธรรมปิฏกวัดกาญจนา ภาค ๑ หน้า ٨٨ ๑๐. เรื่องภูมิปัญญา* [๑๙๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารถนาภิญญามากรบ ผู้ดำพร้อมด้วยคุณิตเป็นต้น ตรัสพระธรรมเทวนั้นว่า "นะ

ในบทความนี้ พระศาสดาทรงประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงเข้าใจถึงภูมิปัญญาที่บรรดาภิกษุทั้งหลายมีแนวทางทางปัญญาที่มาจากการพัฒนาตนเองและการบรรลุพระอรหัต เมื่อภิกษุทั้งหลายกราบถวายบังคมและได้พูดคุยถึงความเชื่อม

傳譯如下: ประโคม - พระมีกัปปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 89 ของพระอนาคามิไม่ควร, และยังไม่ถึงความสิ้นสะสา doesn't giveความ คิดเกิดขึ้นว่า 'เราถึงสุขแล้ว' ได้วาระพระคาถาว่า:- "ภิญญ ภิกษุยังไม่ถึงอาสวักขยะ อย่

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระอนาคามิและความสำคัญของสมาธิ โดยเฉพาะการมีความวางใจและความสงบในจิตใจ พระอนาคามิไม่ควรให้ความคิดใด ๆ ที่แสดงถึงความสุขในขณะที่ยังไม่ถึงจุดหมายที่แท้จริง คำสอนเหล่านี้เตือนให้เราตระห

ประโยค - พระปริยัติปฏิบัติฉบับแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 90 พระภาคเมื่อทรงภาพใครดูปรากฏนั่ง ก็ตรัสว่า “ภิญญู.” ว่าด้วย วิสุทธสมาทิ ความว่า อย่าเพิ่มถึงความมานะใจ. มีค่า อธิบายไว้อย่างนี้ว่า “ภิญญู” คือว่าภิญ

บทนี้กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับภิญญูและความหมายของการมีความมานะใจ พร้อมทั้งคำสอนเกี่ยวกับความสุขและทุกข์ในชีวิต โดยอธิบายว่าความเป็นผู้มีคุณสามารถลดความทุกข์ได้ เหมือนกลิ่นที่มีค่าน้อยแต่ก็ท

ประโยค-พระบรมปฏิรูปกฎหมาย แปล ภาค ๑ หน้า ที่ 95 เพราะเป็นเครื่องเผากิเลสทั้งหลาย เพื่อประโยชน์แก่นักบรรลุจงนั้น, เพราะพระตถาคตทั้งหลายเป็นแต่ผู้บอกอย่างเดียว; เพราะฉะนั้น ชน ทั้งหลายผู้ปฏิบัติแล้ว ด้

บทความนี้สำรวจแนวคิดของพระบรมปฏิรูปกฎหมายที่เป็นไปเพื่อเผากิเลสให้กับนักบรรลุ โดยอธิบายถึงบทบาทของพระตถาคตและการปฏิบัติตามคำสอนเพื่อหลุดพ้นจากอวิชชา ในการบูชาเทวบุตร พระภิกษุได้เข้าใจถึงพระอรหัตผลและป

ประโคม - พระธรรมปิฏกอัคคูหาแปล ภาค ๑๓ หน้า ๑๙๖ ๒. เรื่องภิกษุ ๕๐๐ รูปอีก* [๒๐๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสนา เมื่อประกอบอยู่ในพระชนวัน ทรงปรารภภิกษุ ๕๐๐ รูป ตรัสพระธรรมเทคนขั้นว่า "สมุห สงฺฆารา" เป็นต

พระธรรมปิฏกอัคคูหาแปล ภาค ๑๓ กล่าวถึงภิกษุ ๕๐๐ รูปที่ประจวบในพระศาสนาที่ทรงพระนามว่ากัสสป โดยมิสามารถบรรลุพระธรรมได้ จนกระทั่งต้องกลับมาที่สำนักพระศาสนา และพิจารณาถึงการเรียนรู้ในภูมิมุงฐาน พระพุทธเจ้

ประโคม - พระอิฐมปฏิสะชื่อที่แปลภาค ๑ หน้า 97 [[แก้รอร]] บรรดาบเหล่านั้น หลายๆ ว่า สุพเหน สุขา รา เป็นต้น ความว่า เมื่อใดบัณฑิตย้อนเห็นด้วยวิธีสกปัญญาว่า "บันี่งทั้งหมดที่เกิดขึ้นแล้วในวาทมีมาภเป็นต้น

บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์และนำเสนอพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความไม่เที่ยงและสังสารทุกข์ในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างพระคาถาที่ว่าด้วยความหน่าย เรื่องราวต่างๆ ของภิกษุ ๕๐๐ รูป และการเข้าถึงพระอรหัตผล รวมถึ

ประโยค - พระธีรมาปฏิภูฏคำแปล ภาค ๑ หน้า 99 บทว่า อนุตตฺตา ความว่า อนุตตา คือว่างเปล่า ไม่มี เจ้าของ ได้แก่ไม่มีอิสระ เพราะอธิษฐานว่าไม่เป็นไปในอำนาจ เพราะ ใคร ๆ ไม่อาให้เป็นไปในอำนาจว่า "ธรรมทั้งปวง